Van het Deense Amaliaborg naar het Moorse Alhambra

Het prachtige Alhambra, gelegen op een heuvel bij Granada
Het prachtige Alhambra, gelegen op een heuvel bij Granada

Het is een hele bijzondere ervaring om na een verblijf in Kopenhagen (Denemarken) en een kort bezoek aan Malmö (Zweden), door te zijn gereisd naar Zuid-Spanje. Toen ik begin verleden week in de ochtend een bezoek had gebracht aan het Deense Koninklijk Paleis Amaliaborg en vervolgens richting het treinstation van Kopenhagen wandelde zag ik op een grote buitenthermometer aangegeven dat het 10 graden Celsius was. Toen ik een paar uur later in Madrid door het stadscentrum wandelde was het maar liefst 20 graden warmer (het was daar op dat moment 30 graden!). Dat was echt een grote klimatologische overgang!

Madrid was slechts een tussenstop van één dag, want vanaf hier wilde ik doorvliegen naar de Zuid-Spaanse stad Granada. Aangekomen in deze eeuwenoude stad, in de landstreek Andalusië, werd ik direct gegrepen door de blik die je vanuit de stad hebt op het beroemde fort dat gelegen is op de heuvel aan de stadsrand van Granada. Deze in het oogspringende fortificatie is het beroemde Alhambra, dat natuurlijk direct bekend in de oren klinkt. Het zijn de overblijfselen van de residentie van de Moorse koningen die vanaf deze plek van de 13de eeuw tot eind 15de eeuw over een groot deel van Zuid-Spanje regeerden. Dit ‘Rode Paleis’, want dat betekent Alhambra oorspronkelijk in het Arabisch, ligt op een heuvelachtig plateau met als imponerende achtergrond de deels besneeuwde toppen van de Sierra Nevada.
Het lokte dus enorm om het Alhambra te gaan bezoeken. Een dag nadat ik in Granada was aangekomen en een beetje geacclimatiseerd was (want ook hier was de temperatuur rond de 30 graden) besloot ik in de vroege ochtend de heuvel op te klimmen. Chloé en Alizia had ik in de kinderwagen gezet en ik duwde hen in een rustig tempo omhoog richting de bezienswaardigheden. Letterlijk en figuurlijk steeg te spanning toen ik bij de hoog gelegen entree arriveerde. Het was ondanks het vroege tijdstip (half negen) al een behoorlijke drukte bij de entree en gelukkig had ik vooraf toegangskaartjes gereserveerd dus we konden direct doorlopen. 

Wat gelijk opviel waren de prachtige tuinen waar je in eerste instantie door heen wordt geleid. De route bracht me eigenlijk in omgekeerde historische volgorde vervolgens bij het paleis van de Habsburgse Keizer Karel V. Voor dit paleis liet Karel V in 1527,toen hij zich in Granada settelde, een deel van het Moorse Alhambra afbreken en zette er een groot vierkant renaissancepaleis neer, waarbij de cirkelvormige binnenplaats wellicht het meest opvallend is. Het was de vrouw van Karel, Isabella van Portugal, die haar man wist te overtuigen om de rest van de oudere Moorse paleizen niet te slopen. Dus dankzij haar kunnen we tegenwoordig genieten van de Islamitische bouwkunst op deze plek.

De spanning wordt verder opgebouwd, want voordat je daadwerkelijk in de Moorse vertrekken komt is een wandeling door de fortificaties en verdedigingsmuren een vereiste. Verschillende oude torens zoals de Torre de Mohammed, de Torre de las Damas (toren van de Hofdames) en de Torre de los Siete Suelos (toren van de Zeven Vloeren) bieden een prachtig uitzicht over de stad Granada en de omliggende omgeving.

Uiteindelijk kom je dan bij het paleizencomplex van de verschillende sultans die over het Koninkrijk Granada geregeerd hebben. Het zijn eigenlijk verschillende paleizen die telkens door andere sultans gebouwd zijn. Zoals het Palacio de los Leones, genoemd naar het beroemde leeuwenhof. Met de bouw hiervan werd begonnen in 1377 ten tijden van Sultan Mohammed V. In het midden van dit paleis bevindt zich een binnenhof met centraal gelegen een indrukwekkende marmeren fontein die door twaalf leeuwen gedragen wordt. Deze patio wordt omgeven door de 124 zuilen van het paleis die in de typische Moorse stijl zijn uitgevoerd.

Elke zaal die je vervolgens binnenloopt is weer even indrukwekkende en bewonderenswaardig. Het lijkt alsof je door de tijd bent gereisd en je bent aanbeland in een sprookje van Duizend-en-een-nacht. Bogen met de typische arabesken vormen, gipsen wanden en plafonds die als druipsteengrotten natuurlijk zijn ‘gegroeid’ in de plaats van dat ze door mensenhanden gemaakt zijn. Al dit moois wordt aangevuld door waterpartijen die door de binnenhoven en verschillende zalen stromen en die het complex ook verkoeling geven. Er lijkt geen einde aan te komen en als je uiteindelijk weer buiten staat dan krijg je eigenlijk als ‘toetje’ nog de prachtige tuinen die weer gereconstrueerd zijn zoals ze er waarschijnlijk in de Arabische tijd uit hebben gezien.

Met recht kan ik zeggen dat een bezoek aan het Alhambra een must is voor iedereen die van kunst en cultuur houdt. Dit moet je een keer gezien hebben!!!


Marcel Verhoeven

Europakenner