“Het is beter een mijl te reizen dan om duizend boeken te lezen”

Ik hoor regelmatig dat veel mensen er tegenop zien op om reis te gaan. En dan bedoel ik niet zozeer dat ze het onaangenaam vinden om op vakantie te gaan, maar dat ze het vervelend vinden om daadwerkelijk van de ene plek naar de andere plek komen. Ik kan me dat best wel voorstellen, want ik als echte frequente reiziger ben soms ook nog steeds wel eens een beetje gespannen voor mijn vertrek naar de luchthaven of het treinstation. Talloze vragen spoken op de ochtend voor mijn vertrek door mijn hoofd. Kom ik wel op tijd? Heb ik wel alles meegenomen? Heb ik thuis alles goed achtergelaten? En zit de deur op slot? Allemaal van die zaken waar je je druk om kunt maken voordat je op reis gaat.

Dit is normaal en hoort waarschijnlijk bij de ‘gezonde’ nerveusiteit voordat je op reis gaat.

Voor mij geldt dat als ik uiteindelijk in het vliegtuig stap (waar ik meestal mee reis) of plaats neem in de trein, mijn reis is begonnen en de spanning geheel van mij is afgevallen. Heerlijk om te weten dat een (nieuw) te bezoeken reisdoel binnen enkele uren in het verschiet ligt. Ik verheug me op alles wat ik in de aankomende uren en dagen ga meemaken. Alhoewel ik niet precies weet hoe tijdsbeleving werkt, want dat moet ik me verdiepen in de theorieën van Albert Einstein, valt het me wel altijd wel op dat alles vanaf de start van mijn reis heel snel gaat. Vooral met vliegen is het fenomeen tijd en ruimte heel relatief. Mijn persoonlijke ‘relativiteitstheorie’ is gebaseerd op meer dan 25 jaar reiservaring en blijft mij telkens verwonderen.

Zo was ik verleden week in Kopenhagen, een schitterende stad die echt een reis waard is. De ochtend van mijn vertrek wandelde ik nog door Amsterdam-Zuid, waar trouwens op dit moment prachtige sculpturen staan voor de kunstmanifestatie ‘Art Zuid’. Vervolgens verbleef ik even op Schiphol om daarna met het vliegtuig binnen een uurtje op Deense bodem te staan. Er zit ‘slechts’ 800 kilometer tussen de Nederlandse en de Deense hoofdstad, maar omdat het zo kort vliegen is heb je daar totaal geen notie van. Het benul van afstanden is zogezegd totaal verdwenen en het is je moeilijk voor te stellen hoe ver je eigenlijk van Nederland af bent. 

Een brug/tunnel van 16 kilometer lang overspant de Sont om Denemarken en Zweden met elkaar te verbinden
Een brug/tunnel van 16 kilometer lang overspant de Sont om Denemarken en Zweden met elkaar te verbinden

Mijn belevingsverhaal gaat nog verder want tijdens mijn landing in Kopenhagen keek ik over het water van de Sont en zag een enorme lange brug liggen. Deze zogenaamde ‘Sontbrug’, die deels uit een tunnel bestaat, verbindt sinds het jaar 2000 Denemarken en Zweden met elkaar. Deze brug, inclusief tunnel, overspant meer dan 16 kilometer en zo is er een snelle verbinding ontstaan tussen het Deense Kopenhagen en het Zweedse Malmö. In vroegere tijden moest men voor een bezoek aan Malmö vanuit Denemarken een boot nemen en dat was toch een hele onderneming. Maar tegenwoordig neem je gewoon de trein of de auto die over deze brug/tunnel zoeven.

Dit wilde ik meemaken en ik kocht later die week op het Centraal Station van Kopenhagen een treinkaartje naar Malmö. De treinen kwamen in hoge frequentie en het leek meer op een snelle metro-verbinding. In nog geen 15 minuten stond ik midden in het centrum van Malmö! Onvoorstelbaar! Alhoewel in Zweden de taal, gebruiken en gewoontes verwant zijn aan het Deens merkte ik direct dat ik in heel ander land was gearriveerd. Malmö was een kleinere stad dan Kopenhagen, het was allemaal wat minder gehaast, de Deense munteenheid had plaats gemaakt voor de Zweedse kroon, enzovoort… Erg leuk!

Het blijkt trouwens dat veel Denen zich de laatste jaren aan de overkant in Zweden hebben gevestigd, aangezien het daar rustiger is en het er aanzienlijk goedkoper is om te wonen. Kopenhagen en Malmö worden nu gezien als één stedelijke agglomeratie en dankzij het vernuftige brug-tunnel kunstwerk zijn Denemarken en Zweden een heel stuk dichter bij elkaar komen te liggen. Wederom maakte ik dus kennis met de ‘relatieve tijd’ en afstanden.

Echter mijn beleving van ‘Tijd & Ruimte’ was nog niet klaar, want ik besloot om ter voorbereiding van de reizen van KUNSTSTAD vanaf Kopenhagen naar Spanje te gaan. Madrid was mijn eerste reisdoel en binnen drie uurtjes stond ik op de luchthaven van de hoofdstad van Spanje. Vijfentwintighonderd kilometer zuidelijker dan Denemarken en 20 graden temperatuursverschil. Ik was weer in een andere wereld beland! Terwijl ik op een Madrileens terrasje zat dacht ik nog even aan de opmerking van de piloot die tijdens de vlucht door de intercom meedeelde dat we over (een bewolkt) Amsterdam vlogen.

In Madrid wilde ik dit keer slechts kort verblijven alhoewel de stad lokte om hier weken te vertoeven. De volgende dag zou ik namelijk vanaf Madrid naar de Zuid-Spaanse stad Granada gaan. In slechts  45 minuten vliegen ben je van de Spaanse hoofdstad in Granada. De luchthaven van Granada is trouwens heel bescheiden van omvang; ons vliegtuig was na de landing de enige die op het platform stond. Een baliemedewerkster vertelde dat er de aankomende uren ook geen andere vliegtuigen meer aankwamen en/of zouden vertrekken. Het is dan ook niet mogelijk om met een directe vlucht vanaf Schiphol, of andere grote luchthavens, naar Granada te vliegen en dat maakte dit stedenbezoek toch een extra belevenis.

Aan onze reisbelevenis van deze week kwam nog geen einde want vanaf Granada, dat landinwaarts ligt, wilde ik een aantal dagen later per trein doorrijzen naar Málaga, aan de kust. Op het station van Málaga aangekomen kreeg ik de mededeling dat er voor onbepaalde tijd geen treinen vanuit Granada naar Málaga rijden. De vervangende touringcar was voor mij, reizend met twee kleine kinderen, echter geen optie. Opeens leek een afstand van 125 kilometer (want zo ver liggen Málaga en Granada van elkaar) heel ver. Het was dus een uitdaging om uit te vinden wat de beste mogelijkheid was om toch in Málaga te arriveren. Na wat puzzelen bleek het aanbod dat we van een aardige taxichauffeur kregen toch de beste optie te zijn. Hierdoor zijn we vrij comfortabel, met twee kinderzitjes, in 1,5 uur naar Málaga gereden.

Wat is het toch heerlijk om dit mee te maken, deze afstanden af te leggen, de verschillende indrukken op te doen, diverse culturen te zien, temperatuurverschillen te ervaren en lokale gerechten te proeven. Het reizen van ‘a naar b’  is voor mij geen straf maar een aangename ervaring waar ik me telkens op verheug.

Ik ben al lang niet meer toegekomen aan het lezen van een boek, laat staan dat ik ooit nog televisie kijk, want het reizen is voor mij een persoonlijk belevenis op zich waar ik met volle teugen van geniet. En ik besluit mijn verhaal deze week dan ook graag met de een uitspraak van de Chinese filosoof Confucius, waar ik me erg in kan vinden: “Het is beter een mijl te reizen dan om duizend boeken te lezen”.

 

Judith de Groot

Hospitalitykenner

Het einddoel deze week was de mooie Zuid-Spaanse stad Málaga
Het einddoel deze week was de mooie Zuid-Spaanse stad Málaga