Daar open je deuren mee

De moderne sleutel heeft het formaat bankpas
De moderne sleutel heeft het formaat bankpas

Zoals je weet reis ik veel en verblijf ik een groot deel van het jaar in verschillende hotels en daar vallen mij voortdurend dingen op. Zo was ik  afgelopen anderhalve week in het viersterren Crowne Plaza Hotel in Bratislava, de hoofdstad van Slowakije en vier dagen geleden heb ik mijn intrek genomen in het Hilton Hotel Vienna Plaza aan de statige Ringstraße in Wenen. Eén van de eerste handelingen die je doet als je het hotel bent binnengetreden is naar de receptie toe gaan om in te checken en dat deed ik dus afgelopen week zogezegd weer twee maal. De receptionist controleert dan je kamerreservering, vraagt vaak nog wat extra persoonlijke gegevens, soms maken ze een voor de zekerheid nog een kopie van je paspoort en dan krijg je meestal vrij vlot na deze formaliteiten je kamersleutel overhandigd. Over dit laatste fenomeen, namelijk over de hotelkamersleutel, wil ik het dit keer hebben. 

Tegenwoordig hebben de meeste hotels een systeem met zogenaamde sleutelkaarten. Dit zijn plastic kaartjes ter grootte van een bankpasje die ter plekke door de medewerker van de receptie voor de periode van je verblijf voor jouw specifieke hotelkamer digitaal worden geactiveerd. Deze moderne sleutelkaart heeft, naast het feit dat hiermee vlot je kamerdeur geopend kan worden, talloze andere voordelen waaronder dat ze erg compact en handzaam zijn zodat je ze bijvoorbeeld in je portemonnee kunt stoppen.

Vroeger, voor sommige hotels nog niet eens zo heel lang geleden, kreeg je nog daadwerkelijk een fysieke sleutel als hotelgast. Heel af en toe kom ik nog wel eens in een ouderwets hotel dat echte sleutels heeft en dat is eigenlijk voor mij direct een signaal dat dit hotel gedateerd is en dat het op ander punten ook (dus niet alleen qua sleutels) aan modernisering toe is.
Je hebt de genoemde hotelsleutels vast nog wel eens meegemaakt, van die enorme grote gevaartes waarbij naast de enorme reële sleutels er vaak nog een enorme sleutelhanger aan vast zat met het kamernummer erop. Deze joekels van sleutels met dito klos eraan hingen dan in een grote kast aan talrijke haakjes met nummertjes erbij achter de receptie. Dit was een onooglijk geheel en gaf de hotelreceptie een ouderwetse indruk.  Zo’n joekel van een sleutelding stopte je ook niet zomaar even in je zak of je handtasje als je de deur van het hotel uit ging, want daar was hij veel te groot voor. Je was dus ook genoodzaakt om de sleutel weer bij de receptie af te leveren als je op pad ging en dat was wellicht ook de bedoeling. Dit zorgde voor allerlei extra gedoe wat ten kosten van het comfort van het viersterrenhotel ging. Zo kon het gebeuren dat je bij het afhalen van je sleutel bij terugkeer in het hotel moest wachten bij de receptie tot je aan de beurt was om je sleutel weer te krijgen, waar je vaak geen zin in had als je de hele dag op pad was geweest.

Ik hoef dus eigenlijk niet te zeggen dat hotels die vandaag de dag nog zo’n antieke kamersleutel bij het inchecken uitreiken, eigenlijk niet meer mee doen met serieuze hospitality en zij verdienen volgens mij dus niet het predicaat vier- of vijfsterrenhotel. 

Zogezegd ben ik dus zeer blij met de moderne compacte sleutelkaart die voor mij meestal garant staat voor een hedendaagse aanpak van het hotel dat ik uitzoek. De sleutelkaart is tegenwoordig niet alleen maar bedoeld om je kamerdeur te open. Deze zelfde sleutelkaart heb je ook vaak nodig om onder meer de lift te activeren. De bedieningspaneel van de lift gaat pas in werking als je je kamersleutel voor een detector hebt gehouden. Soms is het zelfs zo dat je niet eens de verdiepingsknop meer hoeft in te drukken maar dat de lift door deze beschreven handeling weet op welke verdieping je verblijft en dus moet stoppen. Deze actie in de lift is natuurlijk bedoeld om ongewenste bezoekers met verkeerde bedoelingen de toegang tot de rest van het hotel te ontzeggen.

Daarnaast dien je de genoemde platte sleutelkaart bij veel hotels in een klein kastje achter de kamerdeur te stoppen en op die manier wordt de elektriciteit in je hotelkamer ingeschakeld. Dit is natuurlijk een goede manier om energie te besparen, want op deze wijze doen de lampen en andere apparatuur het alleen als je daadwerkelijk op je hotelkamer bent. Natuurlijk moet je niet je sleutelkaart bij het verlaten van je kamer vergeten anders blijft het licht alsnog branden en dien je daardoor ook weer naar de receptie te gaan om een duplicaatsleutelkaart te vragen.

Nog een voordeel is trouwens dat je inderdaad meerdere exemplaren van de sleutelkaart voor één kamer kunt laten maken. Dat is handig als je met een reisgenoot of partner een kamer deelt en je niet aan elkaar gebonden wilt zijn om de hotelkamer in te komen. Het kan natuurlijk voorkomen dat de een nog even op een terrasje wil blijven zitten en de ander al wil slapen, dan kun je dus onafhankelijk van elkaar naar de kamer zonder je slapende kamergenoot wakker te maken.

Zijn er dan geen nadelen aan de moderne sleutelkaart? Het komt wel eens voor dat een sleutelkaart niet helemaal goed geactiveerd is. Wellicht is het je wel eens overkomen dat je na een lange ontdekkingstocht door een boeiende nieuwe stad, moe maar voldaan terug komt in het mooie hotel. Je snakt ernaar om minimaal je schoenen uit te doen of direct een heerlijk relaxt bad te nemen. Je stapt de lift uit op de verdieping waar je verblijft, je loopt door de gang en je houdt vervolgens de sleutelkaart voor de deur van je kamer en…. er gebeurt niets, de deur gaat niet open.

Je eerste gedachte is, ik doe iets fout en je probeert het nog eens en nog eens.

Tja, dit is ergerlijk want je had je zo verheugd op het rustmoment en nu moet je weer helemaal terug naar de receptie om de sleutelkaart te activeren.
Ik heb trouwens wel eens aan een kamermeisje gevraagd die toevallig op diezelfde verdieping waar mijn kamer zich bevond aan het werk was of zij voor mij de deur wilde openen zo dat ik op dit moment niet weer naar de receptie hoefde te gaan. Ik had toen mazzel dat zij de deur voor me open deed, maar aan de andere kant is dit niet juist. Zij weet namelijk niet zeker of ik wel de persoon van die genoemde kamer ben en dit kan weer tot misbruik leiden.

Het komt gelukkig niet vaak voor, maar toch vraag ik me af waarom de sleutelkaart soms ‘zomaar’ gedeactiveerd wordt en dus ineens niet meer werkt. Er wordt gezegd dat de sleutel zijn digitale informatie verliest als deze een tijdje naast een mobiele telefoon ligt en dit gebeurt bijvoorbeeld als je ze beiden in je handtas stopt. Echter dit doe ik toch regelmatig en ik heb over het algemeen nergens last van. Een ander antwoord zou kunnen zijn dat de receptioniste de sleutel niet voor het gehele verblijft heeft geactiveerd en de kaart min of meer ‘verlengd’ moet worden.

Wellicht een ander klein nadeel van de sleutelkaarten is dat menig hotelgast vergeet de kaart bij vertrek weer in te leveren. Nou zijn de plastic kaartjes waarschijnlijk qua aanschaf voor het hotel zeer voordelig, maar het is natuurlijk nog meer kostenbesparend als ze de sleutelkaarten steeds weer opnieuw kunnen gebruiken. Veel kostbaarder was het als men vroeger de ouderwetse sleutel met klos mee naar huis nam. Dan moest het hotel weer naar de sleutelmaker om een duplicaat te maken.
Naast een aardige verzameling met hedendaagse plastic sleutelkaartjes van talloze hotels heb ik thuis ook altijd nog een grote ouderwetse sleutel met een vrij grote klos eraan uit een hotel in Turijn, die ik  per ongeluk 15 jaar geleden toch nog in mijn tas had laten zitten en die ik pas opmerkte toen ik thuis kwam. Ik heb die sleutel altijd bewaard en het idee was om hem terug te geven als ik weer eens in Turijn zou komen, echter dat is er tot op heden nog niet van gekomen.

 

Tip: mocht je trouwens bang zijn dat de bewaking van het hotel niet optimaal is dan adviseer ik je om je sleutel niet te bewaren in het kartonnen hoesje waar hij in zit als je hem krijgt en waar je kamernummer op vermeld staat. Zonder kamernummer is een vinder met kwade bedoeling namelijk absoluut niet in staat om erachter te komen van welke kamer de sleutelkaart is, maar met hoesje erom heen maak je het hem het heel gemakkelijk.

 

Judith de Groot

Hospitalitykenner