Je zoon zal maar Evzone zijn!

Griekenland roept momenteel bij het grote publiek door de politieke actualiteit allerlei associaties op, bijvoorbeeld dat het er economisch niet zo goed gaat en dat het land niet meer aan zijn Europese betalingsverplichtingen kan voldoen. Het is dan ook des te bijzonderder om met eigen ogen de situatie ter plekke te mogen zien.

Ik verbleef in een luxe viersterrenhotel met de naam Amalia, gelegen aan de gelijknamige laan in het centrum van Athene. De naam Amalia slaat niet op één van onze Nederlandse prinsesjes, maar op koningin Amalia van Oldenburg die samen met haar man Koning Otto I in de 19de eeuw staatshoofd was van het jonge koningrijk Griekenland. 
Mijn mooie kamer had een prachtig balkon met onder meer uitzicht op het zeer nabij gelegen voormalige koninklijk paleis waar Amalia en haar man Otto ooit leefden. Tegenwoordig is in het paleis het parlement gevestigd. Het tegenoverliggende plein heet het Syndagmaplein wat in het Nederlands vertaald Grondwetsplein is.

Vermakelijk is het om dagelijks de wisseling van de wacht te zien die voor het gebouw plaatsvindt. De zogenaamde Evzonen (Εύζωνες), zo heten de traditioneel geklede soldaten, wisselen elkaar met een soort staccato-achtige danspas regelmatig voor dit parlementsgebouw af. Vooral de kledij is bijzonder; ze dragen onder andere een rode muts met een lange zwarte kwast eraan, witte korte rokjes met 400 vouwen (voor de jaren dat ze door de Turken zijn overheerst), een witte legging met daaronder rode leren klompschoenen en zwarte ronde bolletjes pompons. En met alle respect voor deze traditionele dracht oogt mij dit kostuum niet stoer en mannelijk zoals een soldaat betaamt, maar eerder feminien, waar geen vijandige dreiging vanuit gaat. Gelukkig maar zou je zeggen, met de actuele Europese stand van zaken.

Terwijl ik van de week een keer van mijn uitzicht stond te genieten kwam er wel een hele grote groep Evzonen aangemarcheerd. Zij werden begeleid door een militaire fanfare en onze straat werd hierdoor voor het verkeer afgezet. Een Atheense automobilist laat zich echter niet graag vertragen door een wegversperring en dat resulteerde in een kakofonie van geclaxonneer. Kortom; hilariteit ten top in het hartje van Athene. Na verloop van tijd, toen de tientallen traditionele Griekse wachters hun plaats hadden ingenomen, kwamen de limousines aangereden. Van een afstand zag ik hoe uit één van de auto’s een heer stapte die geheel alleen de trappen van het bordes van het parlementsgebouw op liep. Doordat ik inmiddels de Griekse televisie in mijn hotelkamer had aangezet, zag ik dat het de nieuwe Griekse president Prokopis Pavlopoulos was. Vorige maand was deze conservatieve politicus door de meerderheid van het parlement vervroegd als nieuwe president gekozen en deze week was zijn eerste officiële optreden.

Ik las in de krant dat hij overigens best commentaar heeft op het publieke optreden van de nieuwe minister van financiën Yanis Varoufakis, die te veel interviews voor bladen en televisie zou geven. Het is volgens de nieuwe president Pavlopoulos tijd dat de minister van financiën zich u eens gaat bezig houden met belangrijkere zaken. Ik kwam inderdaad het gezicht van Varoufakis regelmatig tegen op de covers van de tijdschriften in de kiosken. Zelfs in ander Europese landen, waaronder in Nederland, wist Varoufakis zich voortdurend te manifesteren. Vooral door zijn ‘botsing’ met Eurocommissaris Jeroen Dijsselbloem. Dus wel goed dat de nieuwe Griekse president Varoufakis terugfloot en hem weer op zijn (financiële) taken wees.

Wat merkte ik van de financiële situatie in Athene? Graag kom ik daar binnenkort op terug, maar wat mij wel opviel is dat het parlementsgebouw, althans in ieder geval de buitenkant, best een opknapbeurt kan gebruiken.


Marcel Verhoeven 

Europakenner