De culinaire streek rond Athene

Verleden week schreef ik al over verschillende heerlijke Griekse voorgerechten, die ook wel bekend zijn als Mezedes. Aan bod kwamen toen onder meer de Dolmadhákia (gevulde druivenbladeren),  de Tyrópita (Griekse kaassoufflé) de Olokythokeftédhes (Courgette-burgertjes) en de Moussakás. Ik realiseerde me later dat ik natuurlijk maar een beperkt aantal voorgerechten genoemd had en dat je moet weten dat er natuurlijk  nog veel en veel meer zijn. In het bijzonder wil ik nog noemen de Tzatziki. Dit is het beroemde Griekse voorgerecht dat bereid is met yoghurt, komkommer en knoflook. Dit gerecht is zo ingeburgerd in Nederland dat je het zelfs bij de Albert Heijn kunt kopen. Een ander bekend gerecht dat je inmiddels ook regelmatig in Nederland op de menukaart ziet staan is de Melitzano Salata. Deze salade is namelijk ook bekend in een Turkse variant en heet dan Baba Ganoesj.

Deze salade is gemaakt van gegrilde aubergine en is volgens mij het best geslaagd als de aubergine in het vuur geroosterd is. Ik heb trouwens niet verleden week in Athene de lekkerste Melitzano Salata gegeten, maar juist afgelopen november in Istanbul. Verrukkelijk was de Turkse versie toen.

Een heel bijzonder voorgerecht at ik verleden weekend aan de voet van de burchtheuvel van Corinthe. In een authentiek Grieks restaurantje kreeg ik tijdens de lunch een bord met iets voorgeschoteld dat me in eerste instantie deed denken aan ‘Amsterdamse uitjes’. Ik vermoedde al dat deze Griekse ingemaakte ‘uien’ niet zuur zouden zijn want ze glommen van de olijfolie. Toen ik er één proefde was het ‘uitje’ zacht en had een licht bittere nasmaak. Bij navraag bleek het hier niet te gaan om uien maar om de bolletjes van een wilde hyacint te gaan, die op de hellingen in de Peloponnesos groeien. Het zou om de Muscari Comosum gaan, in het Nederlands bekend als de Kuifhyacint. Toevallig had ik deze hyacint juist daarvoor op de Burchtheuvel van Mycene, nabij de Leeuwenpoort, in bloei zien staan. De wilde hyacinten bloeien in Griekenland veel vroeger dan in Nederland, namelijk vanaf februari tot eind mei. Goh, toch wel een culinaire belevenis om bloembolletjes te hebben gegeten. Het verorberen van een bloembol deed me in eerste instantie denken aan erbarmelijke tijden van hongersnood ten tijden van de Tweede Wereldoorlog in Nederland en niet aan een Griekse delicatesse. De eigenaar van het restaurant moest trouwens nog best wel moeite doen om zijn ‘bolletjes’ te bemachtigen, want al klimmend over de soms steile heuvels rond het oude Corinthe moest hij ook nog zo’n 40 centimeter graven alvorens hij de bloembol van de Kuifhyacint te pakken had.
De bolletjes van de Kuifhyacint worden trouwens wel gegeten als afrodisiacum, een middel om de geslachtsdrift te stimuleren en lustopwekkend is. Het woord Afrodisiaca is afgeleid van de Griekse godin van de liefde: Aphrodite en dan past het gerecht weer uitstekend in Griekenland.

 

Marcel Verhoeven 

 

Europakenner